İnsan, tecrübe ve değişim
Ağustos 18th, 2008 | yazar : mehmet |Dünya git gide daha güvensiz bir yer olmaya başlıyor. İşin kötüsü güvenlik konusu cezayı yine dünyaya kesiyor. İnsanlık olarak inanılmaz bir kısır döngü içindeyiz. Dünyayı, onun içinde kurduğumuz sistemi öyle bir hale getirdik ki kendi türüne ihanet eden insanoğlunu meydana getirdik.
Nasıl mı ?
Çok basit bir teori bu aslında. Kaynaklar tükendikçe hala varolanları korumak bile dünyanın kaynaklarına zarar vermeye başladı. Çok basit bir örnek,
“Atina Belediye Başkanı Dora Bakoyianni, Olimpiyatların güvenlik maliyetinin bir milyar doların üstüne çıkacağını söyledi.”
Bana göre inanılmaz bir rakam. Avrupa’da bir şehirde, üstelik tüm dünya ülkelerini ilgilendiren ve bir araya getirdiğini söylediğimiz bir etkinlik düşünün. Bu etkinlikte güvenliği sağlamak 1 milyar doları bulsun. Peki zarar verecek etken ne ? Yine biz insanlar.
“Roma, 1960 yılında olimpiyat oyunlarına ev sahipliği yaptığı sırada, güvenlik konusu bugünkü kadar büyük bir endişe kaynağı değildi.”
Peki bu 44 yılda ne değişmiştir ?
Bu 44 yılda soğuk savaş bitti. Bu 44 yılda sistem insanoğluna değil, onu yönetenlere hizmet etmeye başladı. Bu 44 yılda Amerika gücünü diğer ülkeler üstünde kanıtladı. Bu 44 yılda insan artık paranın kölesi haline geldi.
Çok basit açıdan düşünün. Sizce bir sunucuya saldırı, hackleme girişimi gelmeyecekse verimi ne kadar artar ? Yüzde 10 mu ? Peki güvenlik yazılımları üreten firmalar farklı işlerle uğraşsa mesela performans ve test işleriyle, bir yüzde 10 daha artar mı ? Peki yazılımcılar ürettikleri yazılımlar içinde güvenlik önlemleri almasa, evet almasa ne kadar işi ne kadar sürede yaparlar ?
Kaygılar artacak. Güvenlk maliyetleri artacak. Dünya da kullanılabilir enerji azaldıkça, onun için verilen mücadele artacak. Ve bir gün insanoğlu paylaşmayı öğrenmek zorunda kalacak.
4000 yıldır yazıp okuyabiliyoruz.
1500 yıldır kitaplar üretebiliyoruz.
570 yıldır kitapları matbaa ile çoğaltabiliyoruz.
67 yıldır sayısal veri depolama işini yapabiliyoruz.
38 yıldır bilgisayarlar arasında veri gönderiyoruz.
19 yıldır sayısal verileri tüm dünya world wide web sayesinde paylaşabiliyoruz.
Böyle bakınca insanoğlunun hafızasının ne kadar zayıf olduğunu görmemek çok zor. Nesiller arasında tecrübelerin ne kadar çok fark ettiğini düşününce, bu tecrübelerin net şekilde aktarımları için daha çok küçük bir çocuk gibiyiz. Belki bunları bir gün yaptığımız hatalarla torunlarımıza olduğu gibi aktarırsak, işte o zaman dünyanın canını yakmayı bırakmış, onun hakimi değil bir parçası olduğunu kabul etmiş bir medeniyet varolabilir.
