Bir film düşünün hiçbir derdi olmasın. Hiçbir dertten dem vurmasın. Üstüne üstlük ne de olsa o kadar studyo çekimi yaptık, evciklerler, kıyafetler falan ayarladık bu yüzden senaryoda da kurguya falan pek ihtiyacımız yok desin. Oyunculuklarsa abartılı bir tavır sergileyim derken iyice ele göze bulaştırılsın. Oyuncularda zaten birbiri ile değil filmin konusu filse filin tuttuğu yerleriyle oynasın dursun. İşte bu film ezel akay’ın malesef yönettiği yedi kocalı hürmüz oluyor.
Kurgu çok felaket. Senaryoyu sanki bir türlü ezberleyememişler. Senaryonun kendi içindeki kurgusu ise ayrıca vasat. Üç beş usturuklu söz öbeği ile senaryo kotaracağını sanmış senarist. Hiç bir şey anlatamamış, eğlendireyim diyede hem skeç havasından, hem uzun uzadıya acayip muhabbetlerden dem vurmuş. Kıyafet iyi diyeceğimde yahu giydire giydire 3-5 kişiyi giydirmişler filmde. Gerisi çuvalı beline bağlayıp çıkmış.
Bu filmle ilgili en büyük üzüntüm Haluk Bilginer’de heder edilmiş yazıktır. Adam yetenekli ne istesen yapacak altından kalkacak adamken sen tut uyduruk bir rol ver. Gerçi tüm roller biribirinden uyduruk ya…
Filmde bir kaç koltuk ötemde oturan velet gülmekten öldü. Şunu çocuk filmi olarak duyursaydınız ya, çocuklar eğlenirdi.
Gitmeyin diyorum. 10 üstünden 3 veriyorum.
